Opnieuw de zon onder zien gaan bij De Hoge Wei

Na 43 jaar met plezier in Rhenen te hebben gewoond, maken Henk en Annie Westeneng- van der Grift een bijzondere stap: ze verruilen hun vertrouwde uitzicht over de vallei voor een nieuw hoofdstuk aan de andere kant van de Rijn, in Kesteren. Hun keuze viel op een riant appartement op de bovenste woonlaag van Boomgaarde, gelegen in De Hoge Wei.

Met een werktuigbouwkundige achtergrond en een sterke affiniteit met vastgoed is Henk geen onbekende in de wereld van bouwen en wonen. Eerder ontwierp hij zelf zijn woning, en ook hun huidige huis is een maatwerkontwerp van één van hun zoons, die architect is. Samen hebben Henk en Annie 5 kinderen en 12 kleinkinderen waarvan 1 overleden. Opvallend is dat drie van hun kinderen al in de regio wonen, in Kesteren, Opheusden en Ochten. “Dat maakte de keuze voor een appartement hier extra aantrekkelijk,” vertelt Henk.

De eerste kennismaking met De Hoge Wei vond plaats tijdens een informatieavond op 30 september 2025. De heldere uitleg over de appartementen, het wonen in een complex en de Vereniging van Eigenaren gaf vertrouwen. Al snel besloten ze zich in te schrijven voor hun specifieke droomwoning: bouwnummer 30, bovenin het gebouw, met een weids uitzicht. Voor het echtpaar, dat altijd bewust koos voor wonen aan de rand van een dorp, blijft het contact met de natuur een belangrijke factor.

Daarnaast spreekt de opzet van De Hoge Wei hen erg aan. De wijk kenmerkt zich door een gevarieerd straatbeeld, met afwisselende gevels, een mix van woningen en appartementen en veel groen. Ook de diversiteit in bewoners, van starters tot senioren, zien Henk en Annie als een groot pluspunt. “Jong en oud wonen hier straks samen, óók in ons gebouw. Dat geeft een levendige en prettige sfeer.” 

Kesteren voelt voor hen allerminst als nieuw. Door hun betrokkenheid bij de Hersteld Hervormde Gemeente hebben ze hier al een sociaal netwerk opgebouwd. Dat maakt de stap niet alleen praktisch, maar ook persoonlijk vertrouwd. Met de verhuizing in het vooruitzicht kijken zij vooral uit naar wat komen gaat: een nieuw thuis, dichter bij hun familie, in een omgeving die past bij wie ze zijn. Een plek waar ze, zoals Henk het mooi verwoordt, “gewoon opnieuw kunnen genieten van de zon die langzaam ondergaat aan de horizon.”